Okumayı öğrendiğim ilk zamandan bu yana okuyorum,
Okuyacak bir kitap, dergi, gazete bile bulamadığımız,
Zamanlarda bile yerden bulduklarımı bile okurdum,
En iyi bildiklerimi de oradan öğrenmiştim.
Sanki değerli yazılar yere atılırdı, işe yaramaz diye,
Ya da bana öyle mi gelirdi bulduklarım değerli diye?
Hayat bana gazeteyi tersinden okumayı öğretti,
Dedi ki hayat bana; sana söylenen sözün niyetini anlamaya çalış,
Şişirilen bir olay veya adam varsa mutlaka arakasında bir şey ara,
Bulamazsan yine hayatı kendinde bul.
Atalarımda benim gazeteyi tersinden okurlardı,
Okuma yazma bilmedikleri halde.
Taşı toprağı altın şehirden serhat şehre yol giderken,
Otobüste bir gazete bulur teyzem,
Ters tutarak okumaya başlar, belki de sadece tutar,
Yan koltukta oturan tanımadığı yolcu,
Gazeteyi ters tutuyorsunuz der.
Halam durur mu? Cevabı kendine özgüdür;
Önemli olan gazeteyi tersinden okumaktır der,
Gazeteye ve yandaki adama tersinden bakmaya devam eder.
Ters adamlardı benim atalarım, ne zaman ne yapacakları belli olmazdı,
Şaşırtırlardı hep, çünkü dedem demişti bana,
Şaşırtanı çok dünya burası torun,
Sende öyle olmazsan yoksa yaşatmazlar bunu iyi bilesin.
Şimdi dünyayı tersinden okuyanı da yaşatmıyorlar,
O zamandan dedem bunu ne bilsin, belki de söylediği şifreydi,
Torunum bir gün istemiştir öğrensin.
Kulağıma daha çocukken asmıştı bu küpeyi dedem!
Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun,
En doğru mirası bırakmış bana vermiş ilk başta dersi,
İki bacaklı tek yüreklisin derdi sen,
Dede derdim herkes iki bacaklı tek yürekli değil mi?
Senin yüreğim bir başka atıyor bende derdi,
Ayaklarınla birlikte bir başka yürüyorum seninle,
Nasıl unuturum bu öğüdünü şimdi daha iyi anlıyorum dedemi,
Çocuklarıma anlatıyorum bunu,
Hayat gazetesi tersinden okunur yavrularım,
Bu bir öğüttür beni iyi dinleyin!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder