Canlı Ölüler //Türk Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
Sevgi biteli acılar sertleşti, Bakışlar buruk, haksızlar haklı olmuştu! Niyetler bulanık, tortusu pisti, Dertler şifa arıyordu! İnsanlık eskiden ölüyü diriltir derlerdi, Şimdi canlıyı öldürüyor, Biri niye biz böyle olduk diyor, Yine de zalimlerin yanında duruyor. Puta kulluk komisyon karşılığı kaldı, Yanlış niyete kendini kaptıran kişi, Tahta bile oturdu! Bu düzen gitmediği için, Sancılıydı ve duvara toslayarak insanlık doğurdu, Canlı uyuşturulmuş olanların karşısında, Uyuşturan zalimler bir anda canlı ölü kaldı! Zalim çok hak aldı, yedi, içti gezdi yine de gözü doymadı, Mal sahibi, mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi, Demişti zamanında Yunus Emre bunu da duymadı, Mahşer tufanında canlı helak olup donup kaldı, yine anlamadı! |
Önder Karaçay
|
"Yüzsüzün yüzünü yüz kere yüzdüm, altından yeni bir yüz ve yüzsüzlük daha çıktı." - Önder Karaçay
17 Şubat 2016 Çarşamba
Canlı Ölüler //Türk Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder