Suçlular ve Haklılar // Türk Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
Suçlular ve Haklılar // Türk Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
“Suçlu suçluya suç atıyor, suçlayan suçluyu destekleyenler alkışlıyor. Haklı kendini aklayamıyor, suçlular arasında kalıyor. Akıl ve vicdan yoksunu insanların tepesine ihanet fitne ve fesat ile pislik yağdırıyor.” // Önder Karaçay
Suçlular ve Haklılar // Türk Devrimi Mensur Şiirleri // Önder Karaçay
Suçlu suçluya suç atıyor,
Suçlayan suçluyu destekleyenler alkışlıyor. Haklı kendini aklayamıyor, Suçlular arasında kalıyor.
Akıl ve vicdan yoksunu insanların,
Tepesine ihanet fitne ve fesat ile, Pislik yağdırıyor.
Suçlular azınlık olmasına rağmen,
Maddi imkanları ele geçirmiş olmalarına, Güvenerek haklı ve suçsuz çoğunluğu, Veriyor ayarı, veriyor ayarı, Birilerini niyetine hizmet adına, Zulmederek haklıyor!
Ağanın marabaları para karşılığı kişilikler,
Ağayı parlatarak aklıyor.
Marabanın performansı düşmüş olmalı,
Şimdilik ne oluyor diye bakıyor, Bakan bakana zaten, Yıllar oluyor, uyanan az oluyor.
Pişkin o kadar kendinden emin ki;
Suç işledikçe suç işlemeye, Suç işletmeye doymuyor.
Haklı mağdurlar kendilerini kendinden başka,
Kurtaracak kimse olmadığını bir türlü anlamıyor.
Ne yapması gerektiğini bilmediği gibi,
Bir bilene ne danışıyor ne de yol alıyor, Bakanlara o da bakıyor, Bakılanda zaten sadece bakılmak istiyor.
Kabiliyetsiz olmak suç değil hatta normal,
Karaktersiz olmak büyük bir suç olduğu halde, Karakterli ile karaktersiz ayırdı yapılamıyor, Ya da yapılmıyor, yapılmak istenmiyor, Çıkar neyse bilindiği halde vazgeçilmiyor.
Can canlı çıkıyor, kötü huy ruh çıkmadan candan çıkmıyor!
Bir bomba patlıyor kalbe çok yakın, Birileri camdan bakıyor, Birilerinin yüreği yanıyor, Birilerinin kanı akıyor, birilerinin ruhu duymuyor.
O birileri komşularımızda kan kazanı kurulurken,
Projeyle kazanı kurandı, şimdi suçlu arıyor, bulamıyor! Sürekli bir suçlu bularak kendini beğendiriyor, Beğenenlerde çıkarı neyse? Buna bayılıyor! |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder