10 Şubat 2016 Çarşamba

Anestezi Zamanı // Türk Devriminin Mensur Şiirleri // Atatürk Ruhu Önder Karaçay



Anestezi Zamanı // Türk Devriminin Mensur Şiirleri // Atatürk Ruhu Önder Karaçay
Çok uzun sürecek bir ameliyatın başlangıcındayız,
Bütün insanlık adeta anestezi altında,
İnsanlık kültürünü yok edip tirit bir hayat tarzı,
Dayatmasına karşılık yapılmalı bu anestezi.
Birbirimizi anlamaya ihtiyacımız vardı,
Anlamaya niyetimiz yoktu.
Sevgiden payını anlamamış olmalı ki insanlık,
Karşısında olana nefret geçiriyordu.
Birileri hayatın hızına yetişemiyorum diye yakınıyor,
Birilerini hayatın hızını daha da artırmak için deviniyordu,
Birileri sızlanıyor, birileri sızlandırıyordu.
Geçmiyordu pişmanlıklar geleceğin huzursuzluğunda,
Yeni pişmanlıkların hazırlığı yapılıyordu.
Anı yaşamayı beceremeyen insan,
Anı yaşayamadığını fark ettiğinde ‘geçmiş olsun’,
Demek zorunda kalıyordu.
İki tutumlu davranış zamanla,
Kavgaya tutuşuyordu, kavga dünyada,
Hiç eksik olmuyordu.
Zamanın hayal kırıklıklarının sebebi,
Aşırılıkların hazımsızlık ve şişmanlık yapmasıydı,
Şişkinlikler patladığında pislik kokusu yayılıyordu.
Bu şartlara kalmıştı kendini iyi hissetmek sanatı,
İş kişisel gelişim kitaplarına, uzman görüşleriyle,
Bilgelik atıştırmalarla giderilmeye çalışılıyordu.
Gözlerinden bulutlar geçen insanlar çoğalıyor,
Bu kasvetli hava nemli yağmurların habercisiydi.
Sığlığın adını birileri derinlik koymuştu,
Daldıkça kafayı çarpandan geçilmiyordu.
Kandırmaya önce kendinden başlayanlar,
Lanetli bir çizginin işçileri gibi çalışıyor,
Her hedefe koydukları insanı kandırıyordu.
Başkalarını küçük görürse kendisinin büyüyeceğine, inananlar çoğalıyor,
Başkalarını aşağıladıkça kendilerinin yukarıya,
Tırmanacağını sanan zavallılar çoğaldıkça çoğalıyordu.
Çok azda olsa bu haksız tırmanışa geçenleri,
Birileri ayaklarından tutup aşağıya indiriyordu.
Entelektüel kötü niyetli bir kisve altında,
Derin bir aldanış zamanı insanlığa anestezi gerektiriyordu.
Önder Karaçay

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder